De reden dat ik regelmatig dergelijke kwesties ter sprake breng, is o.a. om aandacht te vragen voor nietige besluitvorming binnen VvE’s.
Als een besluit van de ALV in strijd is met de wet, de splitsingsakte of het toepasselijke reglement, kan dat besluit nietig zijn. Hetzelfde geldt wanneer een orgaan een besluit neemt op een terrein waarop het geen bevoegdheid heeft.
Bestuurders en ALV’s moeten zich vóór het nemen van een besluit dus niet alleen afvragen óf het een wenselijk besluit is, maar ook óf zij juridisch bevoegd zijn om dit besluit te nemen.
Dat geldt ook voor het vaststellen of wijzigen van de financiële verplichting van één individuele eigenaar.
Als de verschuldigde bijdrage voortvloeit uit de splitsingsakte en het toepasselijke reglement, lijkt het mij niet juist om daar via een bestuursbesluit of een gewoon ALV-besluit van af te wijken.
Daarmee ontstaat ook een praktisch risico, wanneer een bestuur of ALV een besluit neemt dat achteraf nietig blijkt te zijn, kan daar vervolgens op worden voortgebouwd met facturen, incasso’s, begrotingen of nieuwe besluiten.
Dat kan voor de VvE én voor individuele bestuurders tot onnodige procedures en aansprakelijkheidsrisico’s leiden.
Mijn punt is daarom vooral een oproep tot zorgvuldigheid: controleer vóór een besluit eerst de splitsingsakte.
Een meerderheid van stemmen maakt een besluit dat buiten de bevoegdheid van de ALV ligt immers niet automatisch rechtsgeldig.
Dat lijkt mij voor iedere VvE en iedere bestuurder een belangrijk aandachtspunt.