Je zegt het goed, de beheerder heeft iets verzonnen
Maar gelukkig werkt het niet zo in VVE land.
Dat een vertrekkende eigenaar uiteindelijk zijn werkelijke stookkosten moet betalen staat buiten discussie.
Daar ging mijn vraag ook niet over.
Mijn punt was uitsluitend: op welke rechtsgrond kan een beheerder een borgsom verlangen?
Een beheerder heeft namelijk geen zelfstandige bevoegdheden tegenover appartementseigenaars.
Zijn bevoegdheden vloeien uitsluitend voort uit het splitsingsreglement, besluiten van de vergadering, en de beheerovereenkomst met de VvE.
Die beheerovereenkomst bindt echter alleen de VvE en de beheerder, en niet rechtstreeks de individuele eigenaar.
Zonder expliciete basis in het splitsingsreglement zie ik daarom niet hoe een beheerder een eigenaar kan verplichten tot het storten van een borg.
Dat iets in de praktijk handig of gebruikelijk is, maakt het juridisch nog geen afdwingbare verplichting.
Bij een overdracht vraagt de notaris een opgave van de reeds verschuldigde en opeisbare VvE-bijdragen.
Stookkosten waarvan de eindafrekening nog niet is vastgesteld zijn op dat moment nog geen opeisbare schuld.
Hooguit kan tussen verkoper en koper een praktische regeling worden getroffen en dat via bijvoorbeeld een depot bij de notaris.
Een beheerder kan daarvoor zonder reglementaire grondslag geen verplichting, zoals een borg, opleggen.
Daarom mijn eerdere vraag:
welke bepaling in het modelreglement geeft de beheerder die bevoegdheid?