Een ‘harmonieuze’ VvE-vergadering: wanneer gaat het goed en wanneer juist mis?

14-04-2026 Leestijd: 4 minuten Deel dit artikel

Een VvE waarin iedereen het snel eens wordt, klinkt ideaal. Toch schuilt daar een risico. Besluiten die logisch en eerlijk voelen, zijn niet automatisch juridisch juist. En juist bij dit soort ‘harmonieuze’ besluiten ontstaan in de praktijk regelmatig problemen.

Aanleiding: een praktijkvoorbeeld dat goed voelt

Recent verscheen in het FD een artikel over een kleine VvE waarin bewoners in goede sfeer besluiten nemen, ook over een lastig onderwerp: een scheve energierekening door fout ingestelde meters. De oplossing die wordt gekozen is simpel en sociaal: de kosten tijdelijk gelijk verdelen.

Zo’n besluit lijkt redelijk. Niemand wordt benadeeld, en de onderlinge sfeer blijft goed. Maar precies hier ontstaat een belangrijke juridische vraag.

Mag de VvE dit eigenlijk wel zo besluiten?

De hoofdregel: de akte bepaalt de kostenverdeling

Binnen een VvE is de verdeling van kosten geen vrije keuze van de vergadering. Die ligt vast in de splitsingsakte en vaak uitgewerkt in het modelreglement.

Dat betekent concreet:

  • De kostenverdeling volgt uit breukdelen of een vastgelegde verdeelsleutel
  • De ALV kan daar niet zomaar van afwijken
  • Alleen als de akte of het reglement ruimte biedt, is afwijking mogelijk

Een besluit dat hiervan afwijkt, kan juridisch vernietigbaar zijn. In sommige gevallen is het zelfs nietig.

Waarom dit in de praktijk vaak misgaat

Dit soort situaties ontstaat zelden bewust. Het gebeurt juist in goed functionerende VvE’s waar mensen pragmatisch willen handelen.

Drie patronen komen vaak terug:

  1. De akte wordt niet actief geraadpleegd: Veel VvE’s weten dat de akte leidend is, maar gebruiken deze niet bij concrete besluiten.
  2. Unanimiteit voelt als voldoende: Als iedereen het eens is, lijkt het besluit ‘veilig’. Juridisch is dat niet zo.
  3. Tijdelijke oplossingen blijven bestaan: Wat bedoeld is als tijdelijke regeling, wordt niet vastgelegd of herzien en groeit uit tot een structurele praktijk.

Juist die combinatie maakt dat problemen pas later zichtbaar worden.

Wat zegt de rechtspraak hierover

Rechters zijn in dit soort kwesties vrij consequent. De splitsingsakte is leidend bij de beoordeling van besluiten.

De lijn uit de rechtspraak is:

  • De kostenverdeling moet volgen uit de akte
  • Afwijken kan alleen via een formele wijziging van de akte
  • Besluiten die hiermee in strijd zijn, kunnen worden vernietigd

Belangrijk daarbij is dat nieuwe appartementseigenaren niet gebonden zijn aan informele afspraken uit het verleden. Wat jarenlang goed ging, kan dus alsnog ter discussie komen.

Wat betekent dit concreet voor een VvE

Een oplossing zoals in het voorbeeld hoeft geen probleem te zijn, maar alleen als deze juridisch klopt.

Controleer daarom altijd:

  • Sluit de gekozen kostenverdeling aan op de splitsingsakte?
  • Is er ruimte in het modelreglement voor afwijking?
  • Is het besluit correct genomen en vastgelegd in de notulen?
  • Is duidelijk of het om een tijdelijke of structurele regeling gaat?

Als hier twijfel over bestaat, is het risico op problemen reëel.

Wanneer werkt een pragmatische oplossing wél

Een praktische oplossing kan prima, zolang de route klopt. In de praktijk zijn dit veilige opties:

  • Eerst het technische probleem oplossen, zoals foutieve metingen
  • Tijdelijk voorschieten en later correct afrekenen
  • Bij structurele wijziging: de splitsingsakte aanpassen via de juiste procedure

Vooral die laatste stap wordt vaak overgeslagen, terwijl die juist nodig is bij blijvende afwijkingen.

De echte les: harmonie is geen juridische zekerheid

Een goed functionerende VvE is waardevol. Maar harmonie is geen vervanging voor de regels.

De kern is eenvoudig: een besluit is pas echt goed als het niet alleen gedragen wordt, maar ook klopt met de splitsingsakte.

Volgende stap

Twijfelt de VvE over een besluit, bijvoorbeeld over kostenverdeling of een afwijkende afspraak? Controleer dan eerst de splitsingsakte en het modelreglement. Pas daarna is te beoordelen of het besluit standhoudt of aangepast moet worden.

Bij structurele afwijkingen is het verstandig om dit formeel te regelen of juridisch te laten toetsen.

Reacties

0 reacties
Schrijf de eerste reactie